Keleş, Hatice20262619-9130https://doi.org/10.47424/tasavvur.1884542Martin Luther’in başlattığı Reform Hareketinin sonucunda Protestan mezhebi oluşmuştur. Protestanlıktan ayrılan en önemli oluşum ise Radikal Reform Hareketidir. Radikal Reform; Anabaptistler, Spiritüalistler ve Evanjelikler olmak üzere üç ana gruba ayrılmıştır. Ancak Radikal Reformun önde gelen oluşumu ise Anabaptistlerdir. Anabaptistler de üç ana gruba ayrılmışlardır. Bunlar, Evanjelik Anabaptistler, Devrimci Anabaptistler ve Spiritüal Anabaptistlerdir. Spiritüalizm, Tanrı ile inananlar arasında insan ya da nesne olsun bütün maddi aracıları bastırma eğilimine denilmiştir. Spiritüalistlerin ortak özelliği bireysellikleridir. Yani cemaat veya topluluk kurma gibi bir hedefleri yoktur. Spiritüalistlerin en önemli özelliği, Kutsal Ruh’u temel almalarıdır. Teolojik olarak, bütün dış öğelerin önemini küçümsemişler ve içsel, ilahi ve ruhsal varlığın veya Ruh’un önemine vurgu yapmışlardır. Kutsal Metinlerin harflerinden çok içerdiği anlamın önemli olduğunu, aynı şekilde sakramentlerin de fiziksel açıdan yapılmasından ziyade anlamının önemli olduğunu ileri sürmüşlerdir. Spiritüalistlerin genel görüşü, inananın içsel eğiliminin dışsal biçimlere uymaktan daha önemli olduğu ve seremonilerin ancak inananın güvenini dışsal biçimlerden uzaklaştırıp gerçek ruhani ibadete yönelttiği ölçüde değerli olduğudur. Bu çalışmada, Spiritülizm, Spiritüalist tipolojiler ve Spiritüal Anabaptistlerin önde gelen temsilcilerinden Hans Denck konu edilmiştir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessDinler TarihiReformRadikal SpiritüalizmHans DenckArticle121325210.47424/tasavvur.18845420000-0002-6984-07321884542