İlhan, AhmetDemir, Rahime NurAkgün, Emre20232149-6161Yaşlılığı Dünya Sağlık Örgütü, çevresel faktörlere bireyin uyum sağlayabilme yeteneğinin azalması olarak tanımlamış ve 45-59 orta yaş, 60-74 yaşlılık, 75-89 ileri yaşlılık, 90 ve üstü ihtiyarlık şeklinde sınıflandırmıştır. Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de nüfus giderek yaşlanmaktadır. İşte bu noktada yaşlıların desteklenmesi gündeme gelmektedir. Bu çalışmada yaşlılara yönelik olarak geliştirilen sosyal politikalarda öncelik belirlenerek gelecekte uygulanacak toplumsal politikalarda öneri sunmak amaçlanmıştır. Bununla birlikte çalışmanın uygulama kısmında çok kriterli karar verme yöntemlerinden birisi olan SWARA kullanılmış ve nicel bir analiz yapılmıştır. Analiz sonucunda “Gelir Güvencesi Sunmak (K1)” değişkeninin önceliklendirildiği tespit edilmiştir. Buna göre yaşlılara yönelik geliştirilecek sosyal politikaların niteliğinde “(K1)” değişkenin bağlamsal olarak etkisinin göz önünde bulundurulması gerektiğini söylenebilir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessYaşlıSosyal PolitikaSwaraNicelArticle933883980000-0003-2857-800X0000-0003-4944-52300000-0003-3177-137X1268668