Aksakalli, Ayhan2026-02-282026-02-2820252717-98422718-0344https://doi.org/10.47613/reflektif.2025.231https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1331272https://hdl.handle.net/20.500.12403/5526Bu çalışma, epistemolojik şüphecilik, kapitalist yapılar ve dijital teknolojiler tarafından şekillendirilen bir çağda teolojik otoritenin dönüşümünü incelemektedir. Geleneksel metafizik çerçeveler bir zamanlar Tanrı’yı bilgi ve ahlakın temeli olarak konumlandırırken, modernite bu kesinliği parçalamış ve rakip inanç yapılarına yol açmıştır. İlahi otoritenin gerilemesi aşkınlık ihtiyacını ortadan kaldırmamış, bunun yerine ekonomik ideolojilere, algoritmik yönetişime ve dijital ütopyalara yönlendirmiştir. Kapitalizm artık insan davranışlarını yarı teolojik bir güçle dikte ederken, yapay zekâ ve transhümanizm her şeyi bilme ve ölümsüzlüğe dair yeni vizyonlar sunmaktadır. Bu çalışma sekülerleşmenin inancın yok olmasıyla değil, yeniden yapılandırılmasıyla sonuçlandığını ileri sürmektedir. Teolojik yapılar çözülme sürecinde sürekli yeniden şekillenmekte ve temel soruyu yeniden gündeme getirmektedir: Metafizik gerçekten sona mı erdi, yoksa sadece yeni ideolojik ve teknolojik alanlara mı kaydırıldı?trinfo:eu-repo/semantics/openAccessKapitalizmSekülerleşmeMetafizikAlgoritmik YönetişimTeolojik OtoriteArticle6254556310.47613/reflektif.2025.2311331272