Yazar "Çabuk, Refik" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 7 / 7
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Assessing Acute Responses to Exercises Performed Within and at the Upper Boundary of Severe Exercise Domain(Routledge, 2023) Norouzi, Mahdi; Çabuk, Refik; Balci, Gorkem Aybars; As, Hakan; Ozkaya, OzgurPurpose: The highest work-rate that provides maximal oxygen uptake ((Formula presented.)) may be one of the best exercise stimuli to yield both (Formula presented.) and lactate accumulation. The aim of this study was to analyze physiological and metabolic acute responses of an exercise modality performed at the upper boundary of the severe exercise domain, and compare those responses with exercise modalities applied within the severe exercise domain. Method: Ten trained male cyclists participated in this study. The (Formula presented.), corresponding power output (POVO2max), and the highest work-rate that provides the (Formula presented.) (IHIGH) were determined by constant work-rate exercises. Cyclists performed three high-intensity interval training (HIIT) strategies as follows; HIIT-1: 4–6 × 3-min at 95% of POVO2max with 1:1 (workout/rest ratio); HIIT-2: 16–18 × 1-min at 105% of POVO2max with 1:1; HIIT-3: 4–7 × 1-2-min at the IHIGH with 1:2. Capillary blood samples were analyzed before, immediately after HIIT sessions, and at the first, third, and fifth minutes of recovery periods. Lactate difference between the highest lactate response and resting status was considered as the peak lactate response for each HIIT modality. Results: Time spent at (Formula presented.) was greater at HIIT-1 and HIIT-3 (272 ± 127 and 208 ± 111 seconds, respectively; p = 0.155; effect size = 0.43) when compared to the HIIT-2 (~26 seconds; p < 0.001), while there was a greater lactate accumulation at HIIT-3 (~16 mmol·L?1) when compared to HIIT-1 and HIIT-2 (12 and 14 mmol·L?1, respectively; p < 0.001). Conclusions: In conclusion, HIIT-3 performed at IHIGH was successful to provide time spent at (Formula presented.) with a greater lactate accumulation in a single session. © 2022 SHAPE America.Öğe Cluster Resistance Training Results Higher Improvements on Sprint, Agility, Strength and Vertical Jump in Professional Volleyball Players(2021) Cin, Merve; Çabuk, Refik; Demirarar, Onur; Özçaldıran, BahtiyarObjective: The purpose of this study is to compare the effects of six-week traditional and cluster resistance training (CRT) on sprint, agility, maximal strength and vertical jump parameters in professional volleyball players. Material and Methods: Twenty-eight professional male volleyball players participated in the present study. Athletes were randomly assigned into two training groups: traditional resistance training (TRT) (n=14) and CRT (n=14) groups. Both training groups performed the resistance trainings during six-week on three nonconsecutive days (Monday, Wednesday and Friday). Subjects underwent countermovement vertical jump, agility t, 10-m, 20-m sprint, one repetition maximal (1RM) back squat (BS), bench press (BP), pull over (PO), military press (MP) and dead lift (DL) tests prior to and after sixweek resistance training program. Results: Both training groups demonstrated statistically significant improvements in 1RM, sprint times, vertical jump displacement and agility t-test (p<0.05). As compared with the TRT group, the CRT group demonstrated large significant gains in 1RM BS (CRT: 4.76%±2.34% vs. TRT: 2.21%±1.57%; p=0.002, effect size (ES)=0.51), 1RM PO (CRT: 7.59%±4.57% vs. TRT: 3.96%±3.65%; p=0.004, ES=0.91), 1RM DL (CRT: 4.19%±2.76% vs. TRT: 1.79%±2.92%; p=0.024, ES=0.875) and 1RM BP (CRT: 5.82%±4.58 vs. TRT: 2.66%±3.51; p=0.033, ES=0.31). As compared with the TRT group, the CRT group demonstrated significantly higher gains in 20-m sprint (CRT: 6.48%±4.70% vs. TRT: 1.81%±1.04%; p=0.001, ES=1.93), agility t-test performances (CRT: 11.35%±3.89% vs. TRT: 2.28%±1.85%; p=0.000, ES=0.81) and vertical jump displacement (CRT: 6.21%±0.90% vs. TRT: 2.13%±0.61%; p=0.000, ES=5.45). Conclusion: This study suggests that CRT provides more advantages than TRT for professional volleyball players.Öğe Egzersizin fizyolojik sistemler üzerine etkileri: Sistematik Derleme(Hayrullah YAZAR, 2020) Çabuk, Refik; Çayır, Hüseyin; Yıldız, Muhammed; Onat, Tuğba; Cincioğlu, Güngör; Adanur, Oğuz; Kayacan, YıldırımAmaç: Günümüzün dijitalleşen dünyasında günlük işlerimiz fiziksel olarak hareket etmeksizin kolay bir şekilde gerçekleştirilebilmektedir. Bununla birlikte hareketsiz ve fiziksel aktiviteden sınırlı bir yaşam tarzı birçok hastalığı da beraberinde getirmektedir. Fiziksel aktivitenin vücudun bütün sistemleri ile ilişkili olduğu ve birçok hastalığın tedavisinde destekleyici rolü literatürde bildirilmiştir. Bu derlemenin amacı, egzersizin fizyolojik sistemler üzerindeki etkilerini gözden geçirmektir. Metot: Bu çalışmada, sağlık ve tıp bilimlerinde dünyanın önde gelen çalışmalarının indekslendiği Pubmed veri tabanında, 2017-2020 yılları arasında, egzersiz/fiziksel aktivite ve insan organizmasındaki sistemler üzerindeki etkilerini inceleyen araştırmalar incelenmiştir. Bulgular: Çalışmalar incelendiğinde egzersizin insan metabolizmasında ve fizyolojik sistemler üzerinde önemli etkileri olduğu ve birçok hastalığın tedavisine destek olabileceği gözlenmiştir. Bununla birlikte yapılan araştırmalarda egzersizin şiddetinin yoğunluğunun ve süresinin bireysel kriter ve formlara göre şekillendirilmesi gerektiği, aksi takdirde egzersizin potansiyel etkilerinin kaybolabileceği hatta fizyolojik sistemler ve hastalık tedavisinde olumsuz etkileri olabileceği bildirilmiştir. Sonuç: Sunulan çalışmada fiziksel aktivitenin, birçok hastalığın belirteçlerini önlemede ve hastalık sürecindeki tedaviye destek rolündeki önemini ortaya çıkmıştır.Öğe Farklı Tükenme Aralıkları ve Matematiksel Model Kullanımının Kritik Güç Tahminlerine Etkisi(2021) Norouzi, Mahdi; Çabuk, Refik; Balcı, Görkem Aybars; As, Hakan; Özkaya, ÖzgürTahmin edilen kritik güç (KG) düzeyi, tercih edilen matematiksel model ve farklı tükenme zaman aralıklarına bağlı olarak %5-20 oranında farklılaşır. Bu oranlarda farklılaşan tahminler, KG ile ilişkili bir takım çelişkili sonuçlar yaratır. Bu çalışmanın amacı üç farklı tükenme aralığı (kısa: 2-10 dakika; orta: 2-15 dakika; uzun: 2-20 dakika) kullanılarak, her bir aralık için beş farklı matematiksel model (doğrusal toplam iş (KG1), doğrusal 1/zaman (KG2), doğrusal olmayan 2-parametreli (KG3), doğrusal olmayan 3-parametreli (KG4), ve üstel (KG5)), yoluyla elde edilen KG tahminlerinden hangisi ya da hangilerinin maksimal laktat dengesi (MLD), ventilasyon eşiği (VE), solunumsal kompanzasyon noktası (SKN) ve/veya kritik eşikle (KE) ilişkili olduğunu değerlendirmektir. Çalışmaya 10 iyi antrene erkek bisiklet sporcusu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcuların VE ve SKN düzeyleri kademeli rampa testleriyle belirlenmiştir. Maksimal oksijen kullanımı, zirve güç çıktısı, MLD, KE ve KG’yi hesaplamak için farklı günlerde sabit iş oranlarında testler uygulanmıştır. Elde edilen veriler geçerlilik analizleri ile sınanmıştır. Kullanılan matematiksel model ve tükenme aralıkları değiştikçe elde edilen KG düzeyleri %20’ye kadar farklılaşmıştır. KG4 dışındaki diğer KG düzeyleri MLD ve VE’ye karşılık gelen iş oranlarından daha yüksektir (p<0,05). Kısa tükenme aralıklarıyla bulunan KG5 değeri, KE ve SKN iş oranlarına karşılık gelmiştir (p>0,05; tahmini standart hata ~%4 ve r>0,95). Tercih edilen tükenme aralığı fark etmeksizin diğer matematiksel modellerden elde edilen KG’ler herhangi bir anaerobik eşik indeksini tahmin etmede yetersizdir (p<0,05). Sonuç olarak, yalnızca kısa tükenme aralığıyla belirlenen KG5 düzeyinin, KE ve SKN iş oranlarını tahmin etmede kullanılabileceği gösterilmiştir. Diğer eşik indekslerinin KG yoluyla tahmin edilmesi uygun değildir.Öğe Mechanical power output is unaffected by starting cadence during Wingate-type sprint interval training(Nurtekin ERKMEN, 2026) Çabuk, Refik; Ağgön, Eser; Tatlısu, Bülent; Demirarar, Onur; Ağırbaş, ÖztürkWingate-type repeated sprint intervals (SITWingate) rely on the attainment of high peak power output (PPO) and the maintenance of average power output (AvPO) as mechanical acute responses that are critical for eliciting aerobic and anaerobic adaptations. In recreationally active participants, the starting cadence of a single WAnT has been shown to influence mechanical power indices. However, the effect of different starting cadences on mechanical power indices during a SITWingate protocol remains unknown. Therefore, the purpose of this study was to determine whether different starting cadences in SITWingate alter mechanical power outputs. Eight recreationally active men (age: 21.1 ± 2.1 years; height: 179 ± 6.4 cm; body mass: 69.8 ± 7.1 kg) volunteered to participate. Participants completed two SIT protocols with different starting cadences (SIT80rpm and SIT120rpm) in sessions separated by ?72 hours. Each protocol consisted of three 30-s all-out cycling bouts against a standardized load corresponding to 7.5% of body mass, interspersed with 4-min passive recovery. For each bout, PPO and AvPO were obtained. Repeated-measures ANOVA indicated no significant main effect of starting cadence on PPO (F(1,7) = 0.11, p = 0.755, ?p² = 0.015), and AvPO (F(1,7) = 0.11, p = 0.753, ?p² = 0.015). Moreover, when the means of the three sprints were compared, no differences between protocols were detected for PPO (p = 0.755) and AvPO (p = 0.753). In conclusion, starting cadences (SIT80rpm vs. SIT120rpm) had no statistically significant effect on SITWingate performance indices among recreationally active men.Öğe Şiddetli Egzersiz Alanının Üst Sınırını Belirlemede Kullanılan Bir Yöntemin Maksimal Laktat Dengesini Belirleyebilme Başarısının Değerlendirilmesi: Deneysel Çalışma(2023) Norouzı, Mahdi; Çabuk, Refik; As, Hakan; Balcı, Görkem Aybars; Özkaya, ÖzgürAmaç: Maksimal laktat dengesi (MLD), şiddetli egzersiz ala- nının alt sınırını belirleyebilmenin geçerli ve güvenilir bir yöntemidir. Diğer yandan, yakın zamanda ortaya atılan bir teknik, şiddetli egzersiz alanının üst s ınırını belirlemede popüler olmu ştur (the highest inten- sity; IHIGH). Ancak bu yeni tekniğin altında yatan teorik temele dayalı olarak, MLD’yi sorgulayan bir çal ışma yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, IHIGH belirlemede kullanılan bu yöntemin alt sınıra uygulanması sonucunda elde edilecek egzersiz şiddetinin MLD’yi hangi düzeyde karşılayacağının araştırılmasıydı. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, iyi antrene 10 bisiklet sporcusuyla yapıldı. Katılımcılar, tüketici kademeli egzersizlerden sonra bireysel I HIGH düzeylerinin belirlenmesi için bir dizi sabit yüklü tüketici egzersize tabi tutuldu. Bireysel IHIGH düzeyleri, hâlen zirve oksijen kullanımı veren (?O2pik) en yüksek egzersiz şiddeti olarak kabul edildi. MLD, farklı egzersiz şiddetlerinde yapılan 30 dk’lık submaksimal egzersizlerin 30 ve 10. dk kan laktat ı farklarının 1 mmol·L-1’den az olabildiği en yüksek egzersiz şiddeti dikkate alınarak belirlendi. Değişkenler arasındaki farklılıklar, eşleştirilmiş örneklem t- test ile de ğerlendirildi. Etki büyüklü ğü (EB) Cohen d’ye göre analiz edildi. Bulgular: Beklendiği gibi MLD ve IHIGH egzersiz şiddetine ait ortalama ?O2 farkları anlamlıydı (55,2±4,50’ye k ıyasla 61,2±5,06 mL?dk-1?kg-1; p=0,000; EB=2,17). Ancak MLD %5 aşıldığında yapılan bir egzersize ait ortalama ?O2 değerleri, IHIGH’ı belirlemede kullanılan yöntemle elde edilen ?O2pik’e ula şamadı (56,3±3,42’ye k ıyasla 60,6±5,02 mL·dk-1·kg-1; p=0,002; EB=1,50). Sonuç: Elde edilen bul- gulara göre I HIGH’ı belirlemede kullanılan prosedürün ve şiddetli eg- zersiz alanı için hesaplanan ?O2pik’in aynı alanın alt sınırı için geçerli olmadığı ortaya koyuldu.Öğe Tek Bir Seansta Zirve Oksijen Kullanım Düzeyini Veren En Yüksek Güç Çıktısını Tahmin Etmenin Basit Bir Yöntemi(2019) Özkaya, Özgür; Balcı, Görkem Aybars; As, Hakan; Çabuk, Refik; Norouzi, MahdiZirve O2 tüketim düzeyi (?? O2pik) veren en yüksek güç çıktısı (aerobik limit güç; ALG)şiddetli ve aşırı egzersiz alanlarını ayıran önemli bir eşiktir ve sporcularda bireysel birALG belirleyebilmek için çok sayıda sabit yüklü tüketici test yapmak gerekmektedir.Bu çalışmanın amacı; sporcuların ALG’lerini tek bir seansta belirleyebilecek biryaklaşım önermektir. Araştırmaya iyi antrene 12 bisiklet sporcusu katılmıştır (?? O2maks:64,7±4,2 mL?dk-1?kg-1; Zirve Güç (ZG): 374,1±65,7 W). ?? O2pik düzeyinin belirlenmesiiçin lineer yük artışlı (ramp) testler uygulatılmıştır (+1 W·2 s-1) ve protokollerinsonunda ulaşılan final güç üretim değerleri (FG) ortalama yanıt zamanı (mean responsetime: MRT) düzeltmesi uygulanmadan (FGMRT) ve uygulanarak (FGMRT)değerlendirilmiştir. Sporcuların ?? O2maks’ı ve bu değeri veren ZG değerleri, doğrulamatestleri uygulanarak bulunmuştur. Devamında sporcuların ALG (?? O2maks’a %5’tendaha yakın ?? O2 değeri veren en yüksek güç çıktısı) değerleri, 15 W’lık intervallerlebitkinlikle sonlanan sabit yüklü testler yoluyla ayrı günlerde taranmıştır. FGMRT ileALG değerleri arasındaki fark anlamlı değildir (FGMRT: 435,2±50,8; ALG: 435,4±62,5W, p=0,968). Bland-Altman sonuçları yüksek uyum göstermiştir (Bias=0,20±17,6 W;p=0,968). FGMRT, gerçek ZG’nin %117,5±8,8’ine karşılık gelirken, belirlenen ALGdeğeri ZG’nin %117,1±7,37’sine karşılık gelmiştir (p=0,759). Diğer yandan ramptestinden elde edilen en yüksek 15-s ?? O2 ortalamaları da ALG yükündeki ?? O2yanıtlarıyla benzerdir ( Ramp Test: 62,3±4,9 ml?dk-1?kg-1, %96,2; ALG: 61,5±4,3ml?dk-1?kg-1, %95; p=0,119 ). Sonuç olarak, ALG’yi belirleyebilmek için ayrı günlerdeçok sayıda bitkinlikle sonlanan test yapmak yerine, tek seansta bir ramp testuygulamasının ?? O2maks’ı düşük tahmin ettiği ancak ALG’yi ve bu değere karşılık gelen?? O2 yanıtını belirleyebilmenin oldukça pratik bir yöntemi olabileceği bulunmuştur
