Yazar "Bayrak, Furkan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe İLK TÜRK KARİKATÜR SANATÇISI ALİ FUAD BEY(Bayburt University, 2020) Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, FurkanAli Fuad Bey, birinci dönem Türkçe karikatür mizah dergilerinde (1870-1877) görülen ilk Türk karikatür sanatçımızdır. Yaşamı hakkında çok fazla bilgiye ulaşılamayan Ali Fuad Bey'in, kimi araştırmacıların makalelerinden, kimi yayınlardaki fotoğraflarından, Ali Fuad Bey tarafından çıkarılan yayınlardan yaşamı hakkında bilgilere ulaşılmaya çalışılmıştır. Yanı sıra Ali Fuad Bey'in karikatürler ürettiği dergilerin tümüne ulaşılmaya çalışılmış, kimi dergilere ulaşılamamıştır. Ve ulaşılan dergilerde baskıresim tekniğiyle ürettiği karikatür çalışmalarından örnekler sanat tarihi bilimi açısıyla değerlendirilmiştir. Ali Fuad Bey'in eserler ürettiği birinci dönem Türkçe karikatür dergileri: Çaylak Dergisi, Letaif-i Asar Dergisi, Kahkaha Dergisi ve Latife Dergisi'dir. Ayrıca yapılan araştırmalarda birinci dönem Türkçe karikatür dergileriyle çağdaş olan İngiliz Punch Dergisi'nin 1876-1877 tarihlerinde yayınlanan bazı karikatürlerinden Ali Fuad Bey'in, esinlenmeler ve birebir kopyalar yaparak karikatürler ürettiği sonucuna ulaşılmıştır. Genellikle bu esinleme ve kopyalama yaptığı çalışmalarını Çaylak Dergisi'nde (1876-1877) kullanmıştır. Yanı sıra Punch' Dergisi sanatçılarının da Ali Fuad Bey'in Çaylak'ta yayınlanan karikatürlerinden esinlemeler yaparak karikatürler ürettiği bilgisine ulaşılmıştır.Öğe İNGILIZ GRAVÜR SANATININ ÖNCÜSÜ THOMAS BEWICK'IN HAYATI VE CHICAGO SANAT ENSTITÜSÜ'NDE SERGILENEN ESERLERI(Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, 2021) Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, Furkan; Konuk, Yavuz KaanThomas Bewick 1753-1828 yılları arasında yaşamış önemli bir ağaç gravür sanatçısıdır. Bewick 19.yüzyılda ağaç baskı resim sanatına yani ağaç gravür sanatına yenilikler getirdiğinden dolayı birçok sanat yazarı tarafından ağaç gravür sanatının modern kurucusu ve öncüsü olarak kabul edilmektedir. Ancak sadece ağaç gravür sanat koluna ekonomik ve daha kalıcı ilkler kazandırdığı kabul görmektedir. Türkiye'de Bewick hakkında herhangi bir yayın bulunmamaktır. Bewick, ahşap oyma sanatında yaptığı yeniliklerin yanı sıra üretkenliği ile de ön planda olan bir ahşap oyma sanatçısıdır. Ne yazık ki, böylesine önemli bir ahşap oyma sanatçısı Türkiye sanat tarihinde yeterince incelenmemiştir. Ağaç gravür sanatında önemli bir yer tutan sanatçının hakkında yayın yapılmaması önemli bir eksiklik olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada, Chicago Sanat Enstitüsü'nün çevrimiçi olarak sergilendiği Thomas Bewick'e ait baskı resim eserler ve araçlar incelenmiştir. İncelemeler sonucu Bewick'in perspektif, ışık-gölge, oran-orantı gibi Rönesans'ta yaratılmış modern resim kurallarına hakim olduğu, ayrıntılı betimlemeler yaptığı, siyah-beyaz renkleri ve genellikle çok figürlü kompozisyonlar tercih ettiği görülmüştür. Yanı sıra "Teknik-Yapısalcı" eleştiriye göre Thomas Bewick resimlerinde en çok; açık kompozisyon, kapalı form, hareketli simetrik denge, kare kurgu, doğal ışık, dış mekan, siyah-beyaz-gri renk ve zaman var özelliklerini tercih etmiştir. Bu makalede Bewick tanıtılarak Amerika Chicago Sanat Enstitüsü tarafından çevrimiçi ortamda sunulan Bewick'e ait eserlerin yer aldığı koleksiyon, sanat tarihi açısından ele alınarak değerlendirilmeye çalışılmıştır.Öğe TÜRK ÇİNİ SANATINDA BİR TEKNİK: BAÇİNİ(Bayburt University, 2023) Konuk, Yavuz Kaan; Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, FurkanTarih boyunca önemli güzergahlar üzerinde bulunan Bayburt, tarihin her döneminde vazgeçilmez bir ticari geçiş noktası olmuştur. Osmanlı döneminde doğuya yapılacak seferlerde mühimmatın depolanıp dağıtıldığı bölge konumundadır. Bu durum şehrin kurulduğu ilk günden bugüne farklı medeniyetlere ait çeşitli mimari yapıların inşa edilmesine olanak sağlamıştır. Bayburt Kalesi, şehre gelenlerin çok uzak mesafelerden bile görebildiği, jeopolitik ve stratejik özellikleri ön planda olan üç tarafını Çoruh nehrinin sardığı, baçini tarzı çini süslemeleri ve 20 civarı kitabesi ile seyyahların ve tüccarların dikkatini çekmeyi başarmıştır. Oldukça süslü güneş ışınıyla parlayan ve ona bakanları büyüleyen kalenin baçini çinileri bir güç ve zenginlik sembolü olarak kabul edilmelidir. Mimaride kullanılan çeşitli süsleme unsurları arasında, Selçuklu döneminde eserlerin beden duvarlarında ve minarelerinde, Osmanlı dönemi mimari eserlerinin içinde karşımıza çıkarak eserlere renk katan çini süsleme, Türk sanatında oldukça sık kullanılan gelişmiş bir süsleme tekniğidir. 13. yüzyılın ilk yarısında Anadolu'da inşa edilen cami, türbe gibi dini yapılarda ve saray gibi sivil yapılarda oldukça sık gördüğümüz çini süslemelerin en dikkat çekici örnekleri, Kubadabad Saray'ında ortaya çıkarılmıştır. Anıtsal mimari yapılarda daha çok karşımıza çıkan beden duvarlarının içini veya dışını hareketlendiren, cepheye renk katan süsleme unsurunun farklı uygulama teknikleri vardır. Bu çalışmada üzerinde çok durulmamış bazen "kakma" olarak da adlandırılmış Bayburt Kalesi beden duvarlarını süsleyen "baçini" tarzı çiniler hakkında bilgi verilerek Türk sanatındaki yeri ve önemi belirlenecektir. Çalışma verileri doküman analizi yöntemi ile toplanmış, verilerin analizleri ise içerik çözümleme tekniğine uygun olarak yürütülmüştür.Öğe TÜRKİYE'DE SANAT TARİHİ ALANINDA YAPILAN DOKTORA TEZLERİNİN İNCELENMESİ (1981-2020)(Sedat MADEN, 2021) Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, FurkanBibliyografya çalışmaları, alanda yapılan araştırmalar için oldukça önemli kaynaklar arasında yer alır. Belirli bir konu etrafında kapsamlı ve sistemli bir düzen içerisinde hazırlanmış bibliyografya çalışmaları, mevcut yayınlara ulaşılmasında araştırmacılara büyük kolaylık sağlamaktadır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden arşiv taraması ile gerçekleştirilmiştir. Türkiye'de sanat tarihi anabilim dalında yapılmış doktora tezlerinin YÖK verilerine dayanarak hangi konularda, hangi üniversitelerde, hangi danışmanlarca yapıldığını analiz etmektir. Bu amaç doğrultusunda sadece doktora tezleri ele alınmıştır. Meydana getirilen bu çalışmada analizler oluşturulduktan sonra Türk sanat tarihi eğitiminin tarihinden özetler sunulmuş olacaktır. Bu doğrultuda sanat tarihi anabilim dalında yapılmış tüm doktora tez çalışmalarına ulaşılıp listelenmiş ve künyelenmiştir. Daha sonra bu listeler tezlerin yapıldığı yıllara göre dört tabloya ayrılarak değerlendirilmiştir. Tablolar 1981-1990, 1991-2000, 2001-2010, 2011-2020 yılları aralığı göz önünde tutularak oluşturulmuştur. Doğal olarak bu yıllar aralığında en fazla sanat tarihi doktora çalışması yapılan yıl aralığı 2011-2020 olmuştur. Ayrıca bu yıl aralığında tez üretilen kurumlarda da artış olduğu görülür. 1981-1990 yılları aralığında 5 üniversite kurumu varken 2011-2020 yılları arasında üniversite sayısı 19'a ulaşmıştır. Bu artış danışman hoca sayısına da yansımıştır. 1981-1991 yılları arasında 6 farklı hoca tez danışmanlığı yaparken 2011-2020 yılları arasında 102 farklı hoca tez danışmanlığı yapmıştır.
