Yazar "Kabak, Turgay" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 16 / 16
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe AN ECOCRITICAL APPROACH TO THE POEMS OF DADALOĞLU(Motif Halk Oyunları Eğitim ve Öğretim Vakfı, 2018) Kabak, TurgayAlthough ecocritical theory, which poses a nature-based criticism on the literary texts not an anthropocentric criticism, has become popular after 1990s in Europe, it is a theory that has just been started to be known in Turkey. Ecocritical theory, which reacts to the capitalist system that considers that human and nature are separate from each other in terms of the fact that the human is an authorized-superior being that can exploit the nature however he likes and which argues that human and nature are integrated, suggests that human-nature relations are inevitably reflected in the literature works. Literary genres like novels, tales and poems in the New Turkish Literature have started to be analyzed recently in this field in our country. However, such analyses are scarcely any in the folk literature. In this study, the elements related to nature in the poems of Dadaloğlu, who is one of the milestones in the Turkish Minstrel tradition and who is the sonorous of Avşar Yörük Turkmens, and his perspective towards the nature are analyzed in a ecocritical way.Öğe BAMSI BEYREK BOYUNUN TRABZON VARYANTI BASI BÖYREK ÜZERİNE BİR İNCELEME(2020) Kabak, TurgayTürk kültür tarihinin en önemli eserlerinden birisi olan Dede Korkut üzerine ülkemiz ve yurtdışında günümüze kadar pek çok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalardan ülkemizde yapılanlara bakıldığı zaman çalışmaları iki ana kola ayırmak mümkündür. Bunlardan biri Dede Korkut kitabının nüshaları, diğeri de Dede Korkut boylarının Anadolu’daki varyantları ile ilgili yapılan çalışmalardır. Bamsı Beyrek boyunun Trabzon varyantı ilk olarak 1931 yılında Bartın Gazetesi’nde Ahmet Baha imzasıyla Hamamîzâde İhsan’dan naklen neşredilmiştir. Bartın Gazetesi’nde köşe yazısı şeklinde yayınlanan bu anlatı hem çok kısadır hem de eksiktir. Ancak 2003 yılında Trabzon merkeze bağlı Bengisu (Eski adı Kisarna) köyünden Basi Böyrek adı ile derlenen elimizdeki anlatı, gerek olay örgüsü gerekse de kahramanları ile tam anlamıyla bir Bamsı Beyrek varyantıdır ve daha önce yapılan yayının eksik bıraktığı noktaları tamamlamaktadır. Bu kapsamda araştırmanın amacı Bamsı Beyrek’in Trabzon varyantının tamamını ilk defa bilim dünyası ile paylaşmak ve bu varyant üzerine ilk bilimsel bir incelemeyiyapmış olmaktır. Araştırmanın deseni doküman araştırması olarak yapılandırılmıştır. Araştırmanın örneklem yöntemi ise amaçlı örneklemdir. Amaçlı örneklemde anılan Trabzon varyantı çalışılmıştır. Verilerin analizinde ise doğrudan alıntılara dayanan betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Trabzon varyantının olay örgüsü, kahramanlar, olağanüstü olaylar ve şekil özellikleri bakımından diğer varyantlarla büyük oranda benzerlikler göstermekle birlikte ayırt edici farklılıklar da taşıdığı tespit edilmiş ve bu farklılıklar “Sözlü Kompozisyon Kuramı” ve “Performans (İcra) Yöntemi” ışığında analiz edilerek açıklanmıştır.Öğe DADALOĞLU’NUN ŞİİRLERİNE EKOELEŞTİREL BİR YAKLAŞIM(2018) Kabak, TurgayEdebi metinleri insan merkezli değil de doğa merkezli bir incelemeye tabi tutanekoeleştirel kuram, Avrupa’da 1990’lardan sonra popüler olmaya başlamış olsa daTürkiye’de yeni yeni tanınmaya başlayan bir kuramdır. İnsanla doğayı birbirinden ayrıgören ve insanı doğayı istediği gibi sömürmeye yetkili bir üst varlık olarak gören kapitalistsisteme tepki gösteren ve insanla doğanın iç içe olduğunu savunan ekoleştirel kuram, insandoğa ilişkilerinin edebi ürünlere yansımasının kaçınılmaz olduğunu savunmaktadır. Bualanda ülkemizde son zamanlarda özellikle Yeni Türk Edebiyatı alanında yer alan roman,hikâye şiir gibi edebi türler incelenmeye başlanmıştır. Ancak halk edebiyatı alanında bu türincelemeler neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu çalışmada Avşar Yörük Türkmenleriningür sesi, Türk âşıklık geleneğinin köşe taşlarından birisi olan Dadaloğlu’nun şiirlerinde yeralan doğa ile ilgili unsurlar ve Dadaloğlu’nun doğaya bakış açısı ekoeleştirel bir açıdan elealınarak incelenmeye çalışılmıştır.Öğe DISINTEGRATION AS ONE OF THE REFLEXES OF CULTURE TO SUSTAIN ITS EXISTENCE(Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Yazarları Derneği, 2024) Kabak, TurgayCulture, which encompasses everything produced by humanity, is one of the most extensively researched subjects. Various disciplines such as anthropology, archaeology, sociology, and ethnology all focus on culture, but they conduct studies by addressing it from different perspectives. A discipline relatively newer than others that focuses on culture is folklore studies. This rapidly developing discipline since its establishment in 1846 to present has made significant contributions to cultural studies, both in terms of the breadth of its research scope and the abundance of the theories and methods it employs. Folklore science, which examines a wide range of topics from oral cultural products to tangible and intangible cultural heritage, provides very important information to local and international authorities for a better understanding and survival of culture. In this study, the disintegration 2 function of culture is analyzed from a folkloric perspective. Just as cells form organs and organs constitute the human body, culture is formed by the combination of small building blocks such as motifs, cults, symbols, and behaviors. These building blocks constitute cultural elements, and the combination of cultural elements constitutes the culture of a nation. In situations like the weakening of tradition, forgetting/make forgotten in oral culture, loss of function, and cultural interactions. The building blocks that constitute cultural elements, such as motifs, symbols, and cults, detach from the whole and enter into another part and continue to preserve the old cultural element alive in the new cultural structure. Thus, culture does not cease to exist; it can continuously renew itself and ensures cultural continuity by engaging in new cultural productions. There is strong data that this situation will continue in the future. This situation identified in the study was examined together with its causes, and the application of this function on cultural elements was termed "Disintegration 1 Theory"Öğe EXAMINATION OF FOLK BELIEFS IN YOMRA DISTRICT ACCORDING TO FUNCTIONAL THEORY(Editura Acad Romane, 2025) Kabak, TurgayWhen looking at studies on folk beliefs in Turkey, we generally find two types of publications. The majority of research focus on revealing the origins of folk beliefs, I which identified through fieldwork, in old Turkish religion and mythology, and I establishing connections between the past and the present. The studies in the second group involve analyses of folk beliefs collected from one region of Turkey with those from other regions, or with folk beliefs from different regions of the Turkic world using a comparative method. There are scarcely any studies that address the functional dimension of folk beliefs and examine them from this perspective. The existing studies are quite narrow in scope. There is no study that extensively examines folk beliefs collected from a specific region according to the functional theory, as done in this study, which is one of the context-centered theories used by many researchers in the field of folklore. In this study, folk beliefs obtained through the field collection method from the district of Yomra, located in the Trabzon province of the Eastern Black Sea I region of Turkey, were analyzed according to functional theory. As a result of the I examination conducted, it has been found that the folk beliefs in the region have eleven functions which are: helping to protect public health, assisting public veterinary, protecting from evil spirits and beings, ensuring abundance and prosperity and protecting from famine, bringing good luck and averting bad luck, predicting and directing natural phenomena, transferring intangible cultural heritage, helping to make prophecy, establishing a connection with sacred, reconciling the old and the new, and securing social unity. Thus, the folk beliefs of a region have been examined for the first time with a holistic approach, from a functional perspective, and a model is developed that can be applied to other regions as well as folk beliefs will remain.Öğe A Folklore Study on Traditional Grape Molasses Production in Silifke Uzuncaburc(Selcuk Univ, Fac Letters, 2020) Kabak, TurgayUzuncaburc, which is connected to the Silifke district of Mersin, is an old settlement that goes back to the previous periods of BCE. At the time when the Turks started to settle in Anatolia, the main sources of livelihood were agriculture and animal husbandry in Uzuncaburc, where nomadic Turkmen settled. Local people who feed animals such as goat and sheep have grown wheat, barley and chickpeas as agricultural products. However, these are not the only agricultural products grown by the people of the region. There is also a viticulture outside. There is a large amount of vineyards, especially in the center and around the settlement. In this context, there is almost no family in the region. The main reason why viticulture is so widespread is that Uzuncaburc has a deep-rooted culture of viticulture, whose origins go back to the previous periods of the Turks. The aim of this article is to determine the traditional molasses production methods in the region and to investigate the cultural dimension of this production. In this study, molasses production and ethnographic tools used during this production and oral culture products that were produced were determined and examined in terms of tradition by field research method. As a result of this study, it was determined that the people of Uzuncaburc continued the tradition of viticulture they took over from the previous inhabitants of the region.Öğe GELENEKSEL SİLİFKE MUTFAK KÜLTÜRÜNÜN SÜRDÜRÜLEBİLİR GASTRONOMİ VE KÜLTÜREL MİRASIN AKTARIMI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ(Türk Folklor Araştırmaları Derneği KKTC, 2024) Kabak, TurgaySilifke ilçesi Mersin iline bağlı kuzeyi Toros dağları, güneyi Akdeniz ile sınır tarihi ve turistik açıdan önemli bir yerleşim yeridir. Silifke, Göksu nehrinin oluşturduğu verimli ovada ayrı, Toros dağlarının eteklerindeki arazilerinde ayrı bitkilerin yetiştiği verimli bir toprak yapısına sahiptir. Bu sebeple ilçede zengin bir tarım kültürü ve buna bağlı olarak çok zengin bir mutfak kültürü vardır. Silifke hem Akdeniz sahillerinde olması hem de içerisinde antik dönemlerden kalma çok fazla sayıda tarihi eseri barındırması sebebiyle yerli ve yabancı turistlerin de ilgi odağıdır. Tarım ve turizmin birleştiği Silifke'nin zengin geleneksel mutfak kültürünün özelliklerinin bozulmadan gelecek kuşaklara aktarılması ve turizme doğru bir şekilde kazandırılması için izlenmesi gereken en iyi yöntemlerden birisi sürdürülebilir gastronomi anlayışıdır. Çünkü sürdürülebilir gastronominin en büyük amacı geleneksel mutfak kültürünü orijinalliğini bozmadan turizme kazandırmaktır. Bu makalenin amacı Silifke'nin en önemli kültürel miraslarından birisi olan geleneksel mutfak kültürüne ait unsurları sürdürülebilir gastronomi anlayışıyla doğru bir şekilde turizme kazandırabilmek için takip edilmesi gereken hususları tespit etmek ve bu durumun getireceği yararları ortaya koymaktır. Bu makale ile Silifke'nin geleneksel mutfak kültüründe turizme kazandırılabilecek olan çok sayıda kültürel mirasının bulunduğu tespit edilmiştir. Bu unsurlar sürdürülebilir gastronomi anlayışıyla turizme kazandırılırsa orijinalliklerinin bozulmayacağı, bu sayede hem kültürel mirasın gelecek kuşaklara sağlıklı bir şekilde aktarılabileceği hem de bölgenin ekonomik gelişimine katkı sunacağı ortaya konmuştur.Öğe İmdat Sancar and Bayburt Sağdıç (Best man’s) Weddings as Cultural Heritage(Goce Delchev University of Shtip, 2023) Kabak, TurgayBayburt, geographically located on the historical Silk Road that connects the Eastern Black Sea region with the Northeastern Anatolia region, is one of the ancient cities in the region. Throughout history, due to its location on the trade route, this city has been continuously inhabited, and it possesses a rich and deep cultural heritage. This cultural heritage, although constantly evolving in today’s digital world with rapid advancements in transportation and communication, has been largely preserved and passed down to the present day. In this regard, one of the most special cities in our country, Bayburt, has greatly benefited from individuals who both understand and actively preserve its culture. One of these individuals is İmdat Sancar. İmdat Sancar is one of the rare individuals who fit UNESCO’s definition of “culture bearers” with his knowledge of traditional folk songs, the songs he has composed, his participation in folk music events, and the traditional “sağdıç düğünü” (best man’s wedding) ceremonies he organizes. His special quality lies not only in his knowledge of the culture but also in his ability to actively practice and pass it on to others. The subject of this study is the traditional “sağdıç düğünü” (best man’s wedding) ceremonies known by İmdat Sancar. These ceremonies are actually categorized as village performance plays, falling within the realm of theatrical performances. These plays were collected from İmdat Sancar himself using interview methods and were analyzed from the perspective of Functional Theory. Content analysis was also conducted. As a result of the examination, it was determined that these plays serve various functions within the community and encompass a wealth of traditional knowledge and practices that are integral to people’s daily lives. © 2023 Goce Delchev University of Shtip. All rights reserved.Öğe İmdat Sancar and Bayburt Sağdıç (Best man’s) Weddings as Cultural Heritage(Goce Delchev University of Shtip, 2023) Kabak, TurgayBayburt, geographically located on the historical Silk Road that connects the Eastern Black Sea region with the Northeastern Anatolia region, is one of the ancient cities in the region. Throughout history, due to its location on the trade route, this city has been continuously inhabited, and it possesses a rich and deep cultural heritage. This cultural heritage, although constantly evolving in today’s digital world with rapid advancements in transportation and communication, has been largely preserved and passed down to the present day. In this regard, one of the most special cities in our country, Bayburt, has greatly benefited from individuals who both understand and actively preserve its culture. One of these individuals is İmdat Sancar. İmdat Sancar is one of the rare individuals who fit UNESCO’s definition of “culture bearers” with his knowledge of traditional folk songs, the songs he has composed, his participation in folk music events, and the traditional “sağdıç düğünü” (best man’s wedding) ceremonies he organizes. His special quality lies not only in his knowledge of the culture but also in his ability to actively practice and pass it on to others. The subject of this study is the traditional “sağdıç düğünü” (best man’s wedding) ceremonies known by İmdat Sancar. These ceremonies are actually categorized as village performance plays, falling within the realm of theatrical performances. These plays were collected from İmdat Sancar himself using interview methods and were analyzed from the perspective of Functional Theory. Content analysis was also conducted. As a result of the examination, it was determined that these plays serve various functions within the community and encompass a wealth of traditional knowledge and practices that are integral to people’s daily lives. © 2023 Goce Delchev University of Shtip. All rights reserved.Öğe Mevlüt Kaya, Bağdat'tan Görele'ye Mektuplar (Esir Abdülha- mid'in Anıları 1895-1966), İstanbul: Arı Sanat Yayınları, 2017, 192 sayfa, ISBN: 978-605-5021-77-1(Bilgehan ATSIZ GÖKDAĞ, 2017) Kabak, TurgayBirinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla verilen seferberlik emrinde Göreleli Katip Rüstemzade Abdülhamid aske- re alınmıştı. Askerliğini yaptığı sırada Bağdat'ta İngilizlere esir düşen Ab- dülhamid, buradan ailesine bazı mek- tuplar yazmıştı. Bu mektuplar, döne- min koşullarını açık bir şekilde anla- tan ve bugün bazı bilinmeyen ayrıntı- ları gün ışığına çıkarmaktadır.Öğe MUSTAFA NECATİ SEPETÇİOĞLU’NUN SABIR AĞACI ROMAN SERİSİNDE KÜLT VE SEMBOL OLARAK AĞAÇ(2019) Kara, Kürşad; Kabak, TurgayÇalışmamızın amacı millî kültürümüzün önemli bir alt ögesi olan ağaçkültünün günümüze Türk edebiyatına simgesel değer olarak yansımasınıntespiti olacaktır. Araştırma yöntemi olarak da doküman inceleme yöntemikullanılmıştır.Kült kavramı; Türk kültüründe saygı gösterme, kutsallık atfetmeanlamlarında kullanılmıştır. Fakat zaman içerisinde bu anlamlardanesinlenerek kültler yeni sembolik değerler kazanmıştır. Çalışmamızda tabiataait bir nesne olan ağaç kültünün kazandığı yeni sembolik değerler bir romandizisi üzerinden tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmacıların çoğu mit,destan ve modern edebiyatın birbirini izleyen aşamalar olduğuna dikkatçekmişlerdir. Bundan dolayı mitsel arketipler modern romanlarda da varlığınıdevam ettirmişlerdir. Bu iddianın doğruluğu Sabır Ağacı roman dizisiüzerinde irdelenmiştir.Ağacın sembolik değerleri için Mustafa Necati Sepetçioğlu?nun “SabırAğacı” adlı roman dizisi incelenmiştir. Eser sekiz ayrı kitaptan oluşmaktadır:“Zaman Sahibi ve Toprak”, “Sahibini Arayan Toprak”, “Zaman Dar BirKapıda”, “Zaman Sarkacı”, “Zaman Dönümü”, “Zaman Yok”, “ZamanUyanışı”, “Zaman Yürüyüşü”, “Sabır Ağacı” adlı eseri oluşturan sekiz ayrıeser taranarak ağaç kültünün simgesel değeri alıntılar yapılarak ortayakonmuş ve yorumlanmıştır. Ağaç kültünün sadece saygı gösterdiğimiz vekutsallık atfettiğimiz bir kültten daha fazlası olduğu ortaya çıkarılmıştır.Öğe Paşalıktan Poşalığa Bayburt Poşalarının Kültürü(Bayburt University, 2024) Akkoyun, Tuğba; Kabak, TurgayDoğu Karadeniz Bölgesi ile Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi'ni birbirine bağlayan ve tarihi İpek Yolu üzerinde yer alan Bayburt, kültürel derinliği ile Türk kültür havzası içerisinde son derece önemli bir yere sahiptir. Hem tarihi ticaret yollarının geçiş noktasında bulunması hem de iki farklı bölgeye komşu olması onu Türklerin Anadolu'da yerleştikleri ilk yerlerden biri yapmıştır. Başta Türk kültürünün simge isimlerinden birisi olan Dede Korkut'un coğrafyasında yer alması olmak üzere kendine has pek çok kültürel unsuru barındıran bu il ile ilgili bugüne kadar yeterli çalışma yapıldığı söylenemez. Kültürel araştırma çalışmalarının daha kat etmesi gereken bir yol vardır. Bayburt'un bilim dünyası ile paylaşılmayı bekleyen pek çok kültürel değeri gün ışığına çıkarılmalıdır. Bu değerlerden biri de bu araştırmanın konusu olan Poşalardır. Poşalar, Türkiye'nin ağırlıklı olarak Doğu ve Kuzeydoğu Anadolu Bölgeleri'nde yaşayan ve geçimlerini elek, kalbur yaparak sağlayan yarı göçebe bir grup olarak bilinir. Doğu Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Bayburt ilinde de Poşa nüfusunun varlığı bilinmektedir. Bir etnik grup olarak yaşadığı şehrin kültürel yapısına ayak uydurma konusunda Türkiye'deki en başarılı örneklerden olsa da kendilerine has kültürel dokularını ve özgün renklerini korumayı başaran Bayburt Poşaları üzerine henüz bilimsel bir çalışma yapılmamıştır. Bu da şehir kültürünün bütün renkleri ve özellikleriyle ortaya konulup incelenmesini ve tanıtılmasını engellemektedir. Bu çalışmanın amacı da bu eksikliği gidermektedir.Öğe SOKÜM'ÜN AKTARILMASINDA YAŞANAN SORUNLARA BİR ÖRNEK OLARAK BAYBURT'TA ZANAATLAR VE ZANAATKARLIK(Geleneksel Yayıncılık, 2022) Kabak, Turgayİnsanoğlunun yeryüzündeki yaşantısı başladıktan sonra ortaya koyduğu ilk planlı, teşkilatlı ve örgütlü faaliyetlerden birisi ticarettir. Çünkü insan, yapısı gereği bütün ihtiyaçlarını kendisi karşılayabilen bir varlık değildir. Hayatta kalması için diğer insanların ürettiklerine de ihtiyaç duymaktadır. Ticaretin, mesleklerin ve para akışının da doğuşuna vesile olan bu ihtiyacı karşılamak için dünyanın her yerinde insanlar farklı organizasyonlar geliştirmişlerdir. Türklerin Anadolu ve çevresinde geliştirdiği Ahilik teşkilatı ve bu teşkilat içerisinde zanaatkarlar geçmiş dönemlerde Türk insanının ihtiyacı olan bütün mal ve hizmetleri el emeği yoğun bir çalışma şekliyle karşılamışlardır. Ancak bu zanaatlar ve onları icra eden zanaatkarların faaliyetlerini sadece ticari faaliyetler olarak değerlendirilmemelidir. Çünkü bu faaliyetlerin çevresinde çok zengin bir somut ve somut olmayan kültürel miras da oluşmuştur. Bu çalışmanın amacı insanların ilk üretim biçimlerinden birisi olan ve el emeği yoğun bir üretim sürecine sahip olan zanaatlar içerisinde yok olmaya en yakın beş tanesinin Bayburt il merkezindeki durumunu incelemektir. Bu incelemeyi yapabilmek için nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi ve saha araştırması yöntemleri kullanılmıştır. Saha araştırmasında da gözlem ve mülakat teknikleri kullanılmıştır. Daha sonra elde edilen veriler ilgili literatür ışığında incelenerek, diğer büyük illere göre hala bir nebzede olsa geleneksel hayatın devam ettiği Bayburt ilinde dahi zanaatların ve zanaatkarların modern zamanın sanayi ve ticaret gücü ile rekabet edemediği ve yok olmaya yüz tuttuğu tespit edilmiştir. Bu tespitin ortaya koyduğu durum sadece bazı zanaatların yok olması demek değildir. Bu zanaatı icra eden zanaatkarların mesleğin öğrenilmesinden icrasına, halka satışından esnaflar arasındaki meslek hukukuna kadar sahip oldukları çok geniş kapsamlı bir geleneksel bilginin de gelecek kuşaklara aktarılamayarak yok olmaya başladığı görülmektedir. UNESCO'nun çeşitli sözleşmeler çerçevesinde somut olmayan kültürel miras listesinde kabul ettiği ve milli kültürü oluşturan önemli nüvelerden birisi olan mesleki bilgilerin yok olması aynı zamanda genelde ülkemizde özelde de Bayburt'ta somut olmayan kültürel mirasımızı geleceğe aktarma konusunda çok büyük problemlerle karşı karşıya olduğumuzu göstermektedir. Bugün ülkemizde amatörler, müzeler ve çeşitli kurumlar tarafından zanaatların somut çıktıları olan ürünler çoğu bağlamından kopuk bir şekilde de olsa koruma altına alınıp saklanmaktadır; ancak bu zanaatların sahip olduğu kültürel değeri yaşatabilmek için sadece materyal saklamak yeterli değildir. Materyallerin üretim sürecinin bağlamı ile birlikte yaşatılması gereklidir. Ancak bu şekilde mesleki bilginin içerisinde yer alan kültürel kodlar geleceğe aktarılabilir ve dünya kültür mirasına kazandırılabilir. Çalışmanın dikkat çektiği husus da Bayburt ilinde geç kalınması durumunda mesleklerinin son temsilcileri olan zanaatkarlar ile birlikte bu somut olmayan kültürel mirasın yok olacağıdır. Bu konuda özellikle il bazındaki resmi kurumların üniversitede istihdam edilen uzmanların ve UNESCO Türkiye Milli Komisyonu'nun da paydaş olduğu projelerle bu süreci tersine çevirebileceğine de dikkat çekilmiştir.Öğe TOPLUMSAL EKOLOJİ BAĞLAMINDA TÜRKLERİN DOĞA İLE İLİŞKİLERİNE GENEL BİR BAKIŞ: MANDIRA FİLOZOFU FİLMİNİN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ(2018) Kabak, TurgayBu çalışmada Türklerin doğaya yaklaşımı temelde mitolojik dönem, ilahidinler dönemi ve modern dönem olarak üçe ayrılıp her üç dönemi deetkileyen düşünce tarzı ve dinamikler (üretim, tüketim, modernleşme,kapitalizm vb.) toplumsal ekoloji bağlamında incelenip açıklanmayaçalışılmıştır. Bozkır kültürünün en seçkin örneklerinden birisini ortaya koyanTürkler, temel geçim kaynağı olarak tarım ve hayvancılığı seçtikleri içindaima doğa ile iç içe bir hayat sürmüşlerdir. Bu hayat esnasında doğadakisudan, ağaçtan, bitkiden, hayvandan ve bilumum canlıdan yararlanmışlardır.Başka bir ifadeyle Türklerin kurduğu kültür ve medeniyet içerisinde doğaunsurları vazgeçilmez bir yere sahiptir. ?lk planda maddi alışveriş olarakgörünen bu ilişkiler sadece sosyo-ekonomik alanda kalmamış, Türklerininanış ve düşünüş dünyasına da etki etmiş ve doğaya saygı duyan birfelsefenin oluşmasını sağlamıştır. Çalışmanın konusu da bu felsefede zamaniçerisinde meydana gelen değişimlerdir.Öğe TRABZON-ARSİN İLÇESİ DÜĞÜN ADETLERİ(Bartin University, 2017) Kabak, TurgayTürk toplumu, tarihinin her döneminde aile kurumuna önem atfetmiş, onukutsamış ve bu nedenle hem kurulmasını hem de devam etmesini teşvik edici birçokritüel ve inancı ortaya çıkarmış bir millettir. Türklerde ailenin kurulduğunun resmiilanı düğün törenidir. Zaman içerisinde sosyo?ekonomik ve coğrafi farklılıklardandolayı düğün adetlerinde pek çok değişimler olmasına rağmen özü itibariyle hala,düğün adetleri toplumun çok önem verdiği ve titizlikle icra etmeye devam ettiğiadetlerden birisidir.Bu çalışmada da Trabzon ili Arsin ilçesinde yapılan düğün törenleri işlev, içerik vetarihsel boyut açılarından incelenip analiz edilmeye çalışılacaktır.Öğe YEREL MUTFAKTAN ULUSAL MUTFAĞA KUYMAK'IN SEYRİNİN KÜLTÜR ENDÜSTRİSİ AÇISINDAN İNCELENMESİ(Karadeniz Teknik Üniversitesi, 2018) Kabak, TurgayKuymak, özellikle Doğu Karadeniz mutfağında yer alan en önemli geleneksel besin kaynaklarından birisidir. Yöre insanı kendi elde ettiği tereyağı, peynir ve mısır ununu kullanarak kuymağı yapmış ve yaygın bir şekilde tüketmiştir. Kuymağın bu denli yaygın olmasında hem kullanılan malzemelerin tamamen kendi üretimleri olması hem de yapımının kolay olması önemli rol oynamıştır. Çünkü Karadeniz bölgesinde yaşam şartları zorlu olduğu için zaman çok önemlidir. Bu sebeple Karadeniz yemeklerine bakıldığı zaman çoğunun yapımı karmaşık olmayan ve az malzeme ile kısa sürede yapılabilen yemekler olduğu görülecektir. Bunun sebebi de Karadeniz insanının pratik olması ve yemeğe ayıracak zamanının az olmasıdır. Kuymak da bu açıdan yöre mutfağının en önemli yemeklerinden birisidir. Bu çalışmada geleneksel Karadeniz mutfağının önemli bir unsuru olan kuymak yemeğinin yörenin kırsal turizme açılması ve bu bağlamda turistik tesislerin çoğalması ile nasıl popüler hale geldiği ve günümüzde sadece Karadeniz bölgesi değil, bütün Türkiye'de bilinen ve yenilen, turistik merkezlerde turistlere sunulan bir yemek haline geldiği halk bilimsel bir bakış açısıyla kültür endüstrisi açısından incelenecektir.
