Yazar "Koç, Tuğba Akkoyun" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Bamsı Beyrek Boyundaki Kişi Adlarının N. Hartmann’ın Ontolojisine Göre Yeniden Yorumlanması
    (2020) Koç, Tuğba Akkoyun
    Türk edebiyatının daima ağır basan kefesi,Türklüğün ortak değeri Dede Korkut Hikâyeleri;mitoloji, tarih, sosyoloji ve kültür gibi alanlardakaynak durumundadır. İçeriğinin zenginliği pekçok bilimsel araştırmaya fırsat vermiştir. Eserinçeşitli yönlerini ele alan, ortaya koyan binlercedeğerli çalışma mevcuttur. Az sözle çok şeyanlatmanın en güzel örneklerinden olan DedeKorkut hikâyelerinde sözlü dönemin yoğunanlatım gereksinimini karşılayan bir yapı görülür.Bu yapı, katmanlardan oluşması yönüyleHartmann’ın yeni ontolojisindeki varlıkkategorileriyle benzerlik gösterir. Çünkü tümvarlık tabakalarını bünyesinde barındıran tek varlık“insan”dır. Dolayısıyla insan yaratımı olan hemenher üründe bu tabakaların bulunduğu görülür.Dede Korkut Oğuznamelerinde kişilere “adverme” geleneğine yapılan vurgu, adların rastgeleseçilmediğini göstermektedir. Bu çalışmada BamsıBeyrek Boyunda yer alan bazı kişi adları ontolojikkatmanlar açısından incelenmiştir. İncelenen kişiadlarının anlamsal olarak tabakalı bir yapıya sahipolduğu ve her farklı bağlamda yeni bir tabakaylayeni bir anlam kazandığı görülmüştür.
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Beden Folkloru Açısından Gagavuz Mânilerinde Kadınlar
    (2023) Koç, Tuğba Akkoyun
    Bedenin ve davranışların kültürel göstergeler olarak incelendiği antropoloji, sosyoloji gibi bilimler dahilindeki çalışmalar 19. yüzyıldan itibaren takip edilebilmektedir. Konunun halk bilimi içinde değerlendirilmesi ve folklorun alt dalları olarak görülmesi ise Amerikalı halk bilimci Katharine Young tarafından 1989’da ortaya atılan beden folkloru (bodylore) terimiyle gerçekleşmiştir. Beden folkloru mensubu olduğu kültürün, bireyin bedenine yansımaları olarak düşünülebilir. Kişinin fiziksel yapısında değişiklik oluşturan dövme, kına, süs, kıyafet; dil, kulak, göbek, kaş gibi vücudun belirli yerlerine yapılan piercing uygulamaları, saç ve kıllarla ilgili işlemler, günümüz kozmetik/ plastik cerrahi işlemleri vb. tüm unsurlar çalışmalarda kültürel açıdan değerlendirilir. İnsanın temel gereksinimlerinden olan iletişimi yalnızca konuşma diliyle kurmadığı, duygu ve düşüncelerini bedeniyle de yansıttığı gerçeğinden hareket edilir. Bireyin bedeni üzerinde yaptığı geçici veya kalıcı değişikliklerin, davranışlarının kültürel temelleri ve anlam dünyası üzerinde durulur. Bedende gözlenen somut göstergeler değerlendirilerek kültürel yorumlamalar yapılır. Türk halk şiirinin anonim ürünlerinden mâniler başlangıçta ferdî birer yaratım eseridir; zamana ve mekâna bağlı olarak anonimleşirler. Fuad Köprülü’nün belirttiği üzere mâni; halk edebiyatının en eski ve umumi bir şeklidir, kökleri İslamiyet öncesine gider ve türkülere kaynaklık etmiştir. Mâninin bu kadim geçmişi ve geniş kitlelerce benimsenerek halkın ortak zevkini yansıtması, onun kültürel kodların önemli bir taşıyıcısı olarak değerlendirilmesine imkân sunar. Aşk-muhabbet temasının sıkça işlendiği mânilerde kadın; beğenilen veya beğenilmeyen fiziksel yapısı ve davranışlarıyla, ona nasıl davranılması gerektiğiyle yer alır. Bu çalışmada Gagavuz mânilerinde kadın varlığı, beden folkloru açısından ele alınmış, kadın güzelliğinin, zarafet ve doğurganlığının göstergesi olan bedensel ve davranışsal ögelerinin önemli görüldüğü sonucuna ulaşılmıştır.