Yazar "Konuk, Yavuz Kaan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 3 / 3
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe İNGILIZ GRAVÜR SANATININ ÖNCÜSÜ THOMAS BEWICK'IN HAYATI VE CHICAGO SANAT ENSTITÜSÜ'NDE SERGILENEN ESERLERI(Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, 2021) Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, Furkan; Konuk, Yavuz KaanThomas Bewick 1753-1828 yılları arasında yaşamış önemli bir ağaç gravür sanatçısıdır. Bewick 19.yüzyılda ağaç baskı resim sanatına yani ağaç gravür sanatına yenilikler getirdiğinden dolayı birçok sanat yazarı tarafından ağaç gravür sanatının modern kurucusu ve öncüsü olarak kabul edilmektedir. Ancak sadece ağaç gravür sanat koluna ekonomik ve daha kalıcı ilkler kazandırdığı kabul görmektedir. Türkiye'de Bewick hakkında herhangi bir yayın bulunmamaktır. Bewick, ahşap oyma sanatında yaptığı yeniliklerin yanı sıra üretkenliği ile de ön planda olan bir ahşap oyma sanatçısıdır. Ne yazık ki, böylesine önemli bir ahşap oyma sanatçısı Türkiye sanat tarihinde yeterince incelenmemiştir. Ağaç gravür sanatında önemli bir yer tutan sanatçının hakkında yayın yapılmaması önemli bir eksiklik olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada, Chicago Sanat Enstitüsü'nün çevrimiçi olarak sergilendiği Thomas Bewick'e ait baskı resim eserler ve araçlar incelenmiştir. İncelemeler sonucu Bewick'in perspektif, ışık-gölge, oran-orantı gibi Rönesans'ta yaratılmış modern resim kurallarına hakim olduğu, ayrıntılı betimlemeler yaptığı, siyah-beyaz renkleri ve genellikle çok figürlü kompozisyonlar tercih ettiği görülmüştür. Yanı sıra "Teknik-Yapısalcı" eleştiriye göre Thomas Bewick resimlerinde en çok; açık kompozisyon, kapalı form, hareketli simetrik denge, kare kurgu, doğal ışık, dış mekan, siyah-beyaz-gri renk ve zaman var özelliklerini tercih etmiştir. Bu makalede Bewick tanıtılarak Amerika Chicago Sanat Enstitüsü tarafından çevrimiçi ortamda sunulan Bewick'e ait eserlerin yer aldığı koleksiyon, sanat tarihi açısından ele alınarak değerlendirilmeye çalışılmıştır.Öğe INSTAGRAMİZM VE ÇAĞDAŞ OTO-PORTRE ESTETİĞİ: TÜRKİYE'DEKİ ÖZÇEKİM KÜLTÜRÜNÜN İÇERİK ANALİZİ(Bayburt Üniversitesi, 2025) Konuk, Yavuz KaanSelfiCity projesi, insanların ortak özçekim pratikleri üzerinden bir kültür okuması yapar. Nihayetinde tüm insanlar, bir kültürel kimlik estetiği boyutunda birbirlerine benzeyen estetik görünüşler içerisinde rekabet ederler ve böylece bir kimlik sermayesi edinirler. Kimliğin, hangi görünüşe sahip olduğunda daha estetik, daha geçerli ve daha beğenilir olduğunu anlamak için, özçekim kültüründe egemen olan estetik tarzları kavramak gerekir. Özetle bu araştırmanın kapsamı, Instagram'daki özçekim kültürünün estetik ve kültürel kod bağlamlarını Türkiye özelinde anlama çabasını içermektedir. Çünkü herkesi kapsayan ve görünüşte birbirlerine benzeten bu ortak kültürün nasıl bir tarz ve eğilim içerdiğine dair somut bir teorik genelleme yapmaya yetecek kadar verimiz yoktur. Özçekim kültürüne dair kültürel modellemenin yaratacağı farkındalık, yalnızca fotoğraf estetiğindeki farkındalıkla sınırlı kalmayacaktır; benzemeye çalıştığımız öz-görünüşün farkındalığı olacaktır. Bu nedenle araştırma, Türkiye'deki özçekim kültürünü Instagram özelinde analiz ederek çağdaş oto-portre estetiğinin yaygın kodlarını teorik açıdan anlaşılır hale getirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma; "Türkiye'deki Instagram odaklı özçekim kültürü, bireysel çekim ve paylaşım pratikleri bağlamında nasıl inşa edilir?" temel sorusuna ve "Benliğin ideal estetik görünüşünü simgeleyen özçekimlerdeki benzerlik kodları nelerdir?" alt sorusuna yanıt aramıştır. Bu soru çerçevesinde, Instagram'da "#Özçekim" olarak tanımlanan etikette biriken 1000 fotoğraf, konuya ilgileri gözetilerek seçilecek ve kategorisel içerik analizi çerçevesinde ortak kodlara ulaşılmıştır. Kodlama yapılırken, çaprazlama ya da korelasyon ilişkileri kurulabilmesi için fotoğrafların beğeni, paylaşım ve yorum metrikleri de süreç kapsamına alınacak ve benliğin sunumu ile onayı arasındaki niceliksel ilişki de okunur hale gelmiştir.Öğe TÜRK ÇİNİ SANATINDA BİR TEKNİK: BAÇİNİ(Bayburt University, 2023) Konuk, Yavuz Kaan; Ustabulut, Umut Barış; Bayrak, FurkanTarih boyunca önemli güzergahlar üzerinde bulunan Bayburt, tarihin her döneminde vazgeçilmez bir ticari geçiş noktası olmuştur. Osmanlı döneminde doğuya yapılacak seferlerde mühimmatın depolanıp dağıtıldığı bölge konumundadır. Bu durum şehrin kurulduğu ilk günden bugüne farklı medeniyetlere ait çeşitli mimari yapıların inşa edilmesine olanak sağlamıştır. Bayburt Kalesi, şehre gelenlerin çok uzak mesafelerden bile görebildiği, jeopolitik ve stratejik özellikleri ön planda olan üç tarafını Çoruh nehrinin sardığı, baçini tarzı çini süslemeleri ve 20 civarı kitabesi ile seyyahların ve tüccarların dikkatini çekmeyi başarmıştır. Oldukça süslü güneş ışınıyla parlayan ve ona bakanları büyüleyen kalenin baçini çinileri bir güç ve zenginlik sembolü olarak kabul edilmelidir. Mimaride kullanılan çeşitli süsleme unsurları arasında, Selçuklu döneminde eserlerin beden duvarlarında ve minarelerinde, Osmanlı dönemi mimari eserlerinin içinde karşımıza çıkarak eserlere renk katan çini süsleme, Türk sanatında oldukça sık kullanılan gelişmiş bir süsleme tekniğidir. 13. yüzyılın ilk yarısında Anadolu'da inşa edilen cami, türbe gibi dini yapılarda ve saray gibi sivil yapılarda oldukça sık gördüğümüz çini süslemelerin en dikkat çekici örnekleri, Kubadabad Saray'ında ortaya çıkarılmıştır. Anıtsal mimari yapılarda daha çok karşımıza çıkan beden duvarlarının içini veya dışını hareketlendiren, cepheye renk katan süsleme unsurunun farklı uygulama teknikleri vardır. Bu çalışmada üzerinde çok durulmamış bazen "kakma" olarak da adlandırılmış Bayburt Kalesi beden duvarlarını süsleyen "baçini" tarzı çiniler hakkında bilgi verilerek Türk sanatındaki yeri ve önemi belirlenecektir. Çalışma verileri doküman analizi yöntemi ile toplanmış, verilerin analizleri ise içerik çözümleme tekniğine uygun olarak yürütülmüştür.
