Yazar "Daştan, Buket" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 6 / 6
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe 65 Yaş ve Üzeri Bireylerin Başarılı Yaşlanmalarını Etkileyen Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının İncelenmesi: Tanımlayıcı Çalışma(2024) Daştan, Buket; Cin, Aynur; Demirağ, Hatice; Hintistan, SevilayAmaç: Bu çalışma, 65 ya ş ve üzeri bireylerin sa ğlıklı yaşam biçimi davranışları ile başarılı yaşlanmaları arasındaki ilişkinin ince- lenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde yapılan bu çal ışma Şubat-Mayıs 2021 tarihleri aras ında dahiliye polikliniğine başvuran 65 ya ş ve üzeri 430 hasta ile gerçek- leştirildi. Veriler, “Hasta Bilgi Formu”, “Sa ğlıklı Yaşam Biçimi Dav- ranışları (SYBD)-II Ölçeği” ve “Ba şarılı Yaşlanma Ölçeği (BYÖ)” kullanılarak yüz yüze görüşme tekniği ile toplandı. Verilerin değerlen- dirilmesinde sayı, yüzde, aritmetik ortalama, bağımsız t-testi, tek yönlü varyans analizi testi ile korelasyon testleri kullan ıldı. İstatistiksel an- lamlılık p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Katılımcıların yaş orta- laması 71,01±6,66 olarak tespit edildi. 65 yaş üzeri bireylerin SYBD-II Ölçek puan ortalamalar ı ile BYÖ puan ortalamalar ı arasında pozitif yönlü anlamlı düzeyde ilişki olduğu belirlendi (p<0,001). Geliri gide- rine eşit/fazla olan ve sigara içmeyen bireylerin SYBD Ölçek-II top- lam ve alt boyutları puan ortalamaları ile BYÖ toplam ve alt boyutları puan ortalamalarında anlamlı derecede farklılık olduğu tespit edildi (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda, 65 yaş ve üzeri bireylerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları arttıkça başarılı yaşlanmalarının da arttığı bulundu. Dünya genelinde başarılı yaşlanmanın sürdürülebilmesi için bireylere sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının kazandırılması, des- tekleyici ortamların oluşturulması, sağlık profesyonellerinin rehberli- ğinin sağlanması ve daha büyük örneklem gruplar ında çalışmaların yapılması önerilmektedir.Öğe Dahiliye Kliniklerinde Çalışan Hemşirelerin Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi: Kırsal Bölge Örneği(Ordu Üniversitesi, 2018) Daştan, Buket; Hintistan, SevilayAmaç: Bu çalışmanın amacı, yaşlı bakımı programı öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlarının belirlenmesidir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma, yaşlı bakımı programında öğrenim gören 133 öğrencinin tamamı ile yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu ve Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği (YATÖ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için IBM SPSS 25 programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Kruskall-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalamaları 20.4±2.31’dir. Öğrencilerin YATÖ toplam puan ortalaması 84.78±9.24 olup, öğrencilerin yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlarının olumlu olduğu saptanmıştır. Sadece mezun olduktan sonra yaşlı bireylerle çalışmak istemeyen öğrencilerin yaşlı ayrımcılığına ilişkin olumsuz tutumlarının istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Sonuç olarak çalışmada öğrencilerin yaşlı ayrımcılığına yönelik olumlu tutumlara sahip olduğu bulunmuştur. Ayrımcılığın önlenmesi ve öğrencilerin olumlu tutumlarını daha fazla geliştirmek için ders içeriklerinde yaşlıya ilişkin konuların daha fazla vurgulanması diğer sağlık mesleklerinde de yaşlı ayrımcılığını azaltmada yararlı olacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Öğrenci, Yaşlı, Yaşlı ayrımcılığı.Öğe Hemşirelerin Profesyonel Değerler Algısı ve Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi(2023) Daştan, Buket; Can, Aysun; Demirağ, Hatice; Hintistan, SevilayAmaç: Bu çalışmada, hemşirelerin profesyonel değerler algısı ve bu algıyı etkileyen faktörleri incelemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte gerçekleştirilen bu çalışmanın örneklemini Bayburt Devlet Hastanesi ve Kelkit Devlet Hastanesi’nde Ekim 2019 - Kasım 2019 tarihleri arasında çalışan 228 hemşire oluşturdu. Çalışmanın verileri bu tarihler arasında “Hemşire Bilgi Formu” ve “Hemşirelerin Profesyonel Değerler Ölçeği (HPDÖ)” kullanılarak toplandı. Verilerin analizinde t-testi, ANOVA, Tukey Post Hoc testleri kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin, %52.2’si 30 yaş ve altında, %78.9’u kadın olduğu ve kadınların HPDÖ toplam ve alt boyut puan ortalamalarının erkeklere göre anlamlı olarak yüksek olduğu bulundu. Hemşirelerin HPDÖ toplam puan ortalaması ise 152.5±20.81 olarak yüksek bulundu. Evli hemşirelerin HPDÖ toplam puan ortalaması 153.96±21.31 olup, sorumluluk alt boyutu anlamlı olarak yüksek bulundu. Hemşirelik veya sağlık alanında bilimsel yayınları takip eden hemşirelerin toplam puan ortalaması ve alt boyut puan ortalamaları takip etmeyen hemşirelere göre anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin mesleki profesyonel değerleri etkileyen farklılıkları göz önüne alınarak yapılacak sürekli eğitimler ve mesleki değerlerle ilgili bilimsel etkinlikler düzenlenmesi önerilmektedir.Öğe Hemşirelik Öğrencilerinde Akademik Öz-Yeterlik ve Aleksitimi Arasındaki İlişki(Ege University, 2026) Daştan, Buket; Demirağ, Hatice; Cin, AynurAmaç: Öz-yeterlik bireyin görevlerini en iyi şekilde yerine getirmesi için gereken bilişsel kaynakları, motivasyonu ve eyleme dökme yollarını harekete geçiren yeteneklerine ilişkin inançlarıdır. Akademik öz-yeterlik öğrencilerin, eğitim ve kariyer seçimlerini, motivasyonunu, çabalarını ve zorluklar karşısında verdikleri tepkiyi şekillendirir. Aleksitimi, başkalarıyla empati kurma ve ilişki kuramama yetersizliğidir. Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin akademik öz yeterlik düzeyleri ve aleksitimi ilişkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın evrenini Türkiye genelindeki hemşirelik öğrencileri oluşturdu. Araştırmanın örneklemi, G*Power 3.1.9.6 programına göre belirlenen ve kartopu örnekleme yöntemi ile seçilen 227 öğrenci oluşturdu. Araştırmanın verileri, “Kişisel Bilgi Formu”, “Akademik Öz-Yeterlilik Ölçeği” ve “Toronto Aleksitimi Ölçeği” ile on-line veri toplama yöntemi “Google Form” ile toplandı. Çalışma öncesi XXX Üniversitesi etik kurulundan izin alındı. Anket katılım oranı %56.75’dir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 20.65 ±2.57 olup; %73.6’sı kadın, %27.8’i dördüncü sınıf idi. Öğrencilerin annesinin %27.8’i ve babasının %28.1’inin lise mezunu, %64.8’inin gelirlerinin giderlerine denk olduğu, %45.5’inin çoğunlukla şehirde yaşadığı ve %45.4’ünün hemşirelik bölümde okumaktan ve aldıkları eğitimden memnun oldukları belirlendi. Katılımcıların cinsiyete göre “Toronto Aleksitimi Ölçeği” toplam puan ortalaması, anne ve baba eğitim durumuna göre “Akademik Öz-Yeterlilik Ölçeği” toplam puan ortalaması, sınıf, gelir algı düzeyi, uzun süreli ikamet yeri, hemşirelik bölümde okuma ve aldıkları eğitimden memnun olma durumu ve genel ağırlıklı not ortalaması göre “Toronto Aleksitimi Ölçeği” ve “Akademik Öz-Yeterlilik Ölçeği” toplam puan ortalaması istatistiksel olarak anlamlı derecede farklı bulundu (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmada, hemşirelik öğrencilerinde aleksitimi görülmediği, akademik öz-yeterliliklerinin yüksek olduğu belirlendi. Ayrıca, “Toronto Aleksitimi Ölçeği” ile “Akademik Öz-Yeterlilik Ölçeği”ve “içsel duygu yönetimi”, “dışsal duygu yönetimi”, “sosyallik” alt boyutları arasında negatif yönde bir korelasyon vardı.Öğe Sweet Bones: The Effect of Diabetes Mellitus on Bone Health(Dokuz Eylul University, 2022) Daştan, Buket; Hintistan, SevilayDiabetes mellitus is a chronic hyperglycemic, common disease with significant mortality and morbidity affecting millions of people worldwide. Besides the well-known complications of diabetes on the cardiovascular system, eyes, kidneys and nervous system, bone is also affected by diabetes. Recently, there is increasing evidence that diabetes affects the skeletal system negatively and has harmful effects on bone, such as impaired bone quality and bone strength, increased risk of fractures and impaired bone healing. Diabetes has a strong impact on bone health, and skeletal fragility is now recognized as a major complication of both Type 1 and Type 2 diabetes. Decrease in bone mineral density in Type 1 diabetes, and deterioration in bone quality and strength, although bone density is normal or higher in Type 2 diabetes, increases the risk of fracture. In the late stages of Type 1 and Type 2 diabetes, insulin deficiency, insufficient release of insulin-like growth factor 1 can disrupt bone homeostasis and lead to fragility. Pathophysiological mechanisms that lead to bone fragility are multifactorial and potentially lead to impaired bone formation, altered bone structure, and reduced bone strength. Interestingly, different antidiabetic treatments can affect fracture risk due to glycemic control, triggering of hypoglycemic events, and effects on bone formation. In this review, the effect of diabetes on bone homeostasis, fracture risk, and the effect of antidiabetic therapy on bone recommendations to healthcare professionals are discussed. © 2022, Dokuz Eylul University. All rights reserved.Öğe Yaşlı Bakımında Ortam Destekli Yaşam Teknolojilerinin Kullanımı: Geleneksel Derleme(2021) Daştan, Buket; Hintistan, SevilayOrtam destekli yaşam, yaşlanmayla artan sosyal izolasyonu \razaltmak, yaşlının bağımsız bir şekilde yaşamasını ve aktif kalmasını\rsağlamak için yaşam ve çalışma ortamına entegre edilebilen herhangi\rbir teknolojik aracın kullanılmasıdır. Yaşlı nüfusun dünya çapında artması, hastaneler ve bakımevleri de dâhil olmak üzere sağlık ve bakım \rhizmetine talebi artırmaktadır. Yaşlı nüfusun giderek artması durumunda, gelecekte yaşlılara bakım verecek yeterli insan olmayacak, bu \rnedenle gelecekte yaşlılara bakmak ve bağımsız yaşamalarına yardımcı\rolmak için yardımcı yaşam teknolojilerine ihtiyaç duyulacaktır. Yaşlı\rbakımı, genellikle olay odaklı bir sistem kullanarak çevrenin ve yaşlının faaliyetlerinin gerçek zamanlı gözlemlenmesini gerektirir. Yaşlılara \rbağımsız yaşamda yardımcı olan ortam destekli yaşam teknolojileri, \rbakımı uygun maliyetli ve güvenilir bir şekilde geliştirmek için gereklidir. Yaşlıların günlük yaşamda sağlıklı kalabilmeleri sürekli ve gerçek zamanlı bir sağlık izleme ve değerlendirme sistemi olan sensör \rteknolojisindeki gelişmelerle mümkündür. Ortamdaki yaşam sensörleri\rolarak da bilinen ortam sensörleri ve giyilebilir cihazlar, yaşlının sağlık durumundaki değişiklikleri izlemek, düşmeleri tespit etmek veya \rgünlük aktiviteleri izlemek için yaşlıların evlerinde kullanılabilmektedir. Ev içi ortamı izlemede kullanılan bu tür teknolojiler, yaşlıların sağlık uzmanları ve aileleriyle daha iyi iletişim kurmasına, bağımsız \ryaşamlarını uzatmaya olanak sağlayabilir. Yaşlanan toplum, teknolojik \ryeniliklerle maksimum konfor, güvenlik ve emniyet içerisinde yaşayabilir. Ortam destekli yaşam ile yaşlı bireylerin yaşam kalitesini iyileştirmek, bağımsız yaşam maliyetlerini azaltmak, yaşlı veya hasta \rkişilerin öz güvenini ve özerkliğini artırmak mümkündür.
