Sınıf öğretmenlerinin çıkarma ve bölme işlemi ile ilgili problem kurma becerisinin ve matematik öğretimi öz-yeterlik inançlarının incelenmesi
Küçük Resim Yok
Tarih
2024
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Bayburt Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Son yıllarda matematik öğretimine, problem kurmaya, problemi anlamaya, problem kurarken farklı soru tarzları kullanmaya olan önem giderek artmaktadır. Bunun sebebi öğrencilerin matematik başarısının düşmesi, yeni nesil sorulara verilen doğru cevap sayısının azlığı, uluslararsı sınavlarda matematik başarısının ortalamanın altında olmasıdır. Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin matematik dersine karşı olan öz-yeterlik inançları ile bu dersi işlerken çıkarma ve bölme konusunda sordukları problemleri kaç farklı yapıda oluşturduklarını gözlemlemektir. Bununla birlikte çalışmada sınıf öğretmenlerinin çıkarma ve bölme konusunda problem kurarken kullandıkları yapılarla matematik öğretimi öz-yeterlik inançlarının cinsiyete, mesleki kıdeme, lise mezuniyet alanlarına ve mezun oldukları lisans programına göre değişip değişmediğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışma, deneysel olmayan desenlerden tarama araştırmasına uygun olarak yürütülmüştür. Çalışma, 202 sınıf öğretmeniyle birlikte yürütülmüştür. Çalışmanın verileri, Kişisel Veri Formu, Farklı Yapılarda Çıkarma ve Bölme Problemi Kurma Beceri Formu ve Matematik Öğretimi Öz-Yeterliği İnançları Ölçeği yardımıyla toplanmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların matematik öğretimi öz-yeterlik inançlarının yüksek olduğu ancak farklı yapılarda problem kurma becerilerinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Bulgular katılımcıların matematik öğretimi öz-yeterliklerinin yalnızca lise mezuniyet alanlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir biçimde farklılaştığını ortaya koymaktadır. Katılımcıların farklı yapılarda problem kurma becerilerinin ise bağımsız değişkenler açısından anlamlı bir biçimde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Çalışmanın en dikkat çekici sonuçlarından biri katılımcıların gerek çıkarma gerekse bölme işlemlerinde yalnızca tek yapıya yer vermeleridir. Katılımcılardan yalnızca birisi çıkarma işleminin dört farklı yapısına yönelik problem kurmuştur. Ayrıca öğretmenlerden yalnızca biri yeni nesil probleme uygun bir problem oluşturmuştur. Bulgular, ilkokulda matematik öğretimi açısından dikkat çekicidir. Katılımcıların farklı problem yapılarını kullanmamaları öğrencilerin gerek problem kurma gerekse problem çözme sürecinde başarılarının düşük olmasına neden olabilmektedir. Bu bağlamda sınıf öğretmenlerine verilen matematik öğretimi dersinin yeterliği sorgulanabilir. Ayrıca bu hususta öğretmenlere eğitim verilmesinin faydalı olabileceği düşünülmektedir.
In recent years, there has been an increasing emphasis on teaching mathematics, Problem posing, problem understanding, and using different question styles in Problem posing. The reason is the decline in students' mathematics achievement, the low number of correct answers to new-generation questions, and below-average mathematics achievement in international exams. This study aims to observe the self-efficacy beliefs of primary school teachers towards mathematics lessons and how many different structures they form in the problems they ask about subtraction and division while teaching this lesson. In addition, the study aimed to reveal whether primary school teachers' mathematics teaching self-efficacy beliefs change according to gender, professional seniority, high school graduation areas, and the undergraduate program they graduated from. The survey research conducted the study, which was one of the non-experimental designs. The study was conducted with 202 primary school teachers. The study data were collected with the help of Personal Data Form, Subtraction and Division Problem Solving Skills Form in Different Structures, and Mathematics Teaching Self-Efficacy Beliefs Scale. As a result of the study, it was determined that the participants' beliefs in mathematics teaching self-efficacy were high, but their problem-posing skills in different structures were low. The findings revealed that the participants' mathematics teaching self-efficacy differed statistically significantly only according to their high school graduation areas. It was found that the participants' Problem posing skills in different structures did not differ considerably in terms of independent variables. One of the most striking results of the study was that the participants used only one structure in subtraction and division. Only one of the participants constructed problems for four different structures of subtraction. In addition, only one of the teachers created a problem using the new generation problem structure. The findings are remarkable in terms of teaching mathematics in primary school. The fact that the participants did not use different problem structures may cause students to have low success in both Problem-posing and problem-solving. In this context, the adequacy of the mathematics teaching course given to classroom teachers can be questioned. In addition, it may be helpful to train teachers in this regard.
In recent years, there has been an increasing emphasis on teaching mathematics, Problem posing, problem understanding, and using different question styles in Problem posing. The reason is the decline in students' mathematics achievement, the low number of correct answers to new-generation questions, and below-average mathematics achievement in international exams. This study aims to observe the self-efficacy beliefs of primary school teachers towards mathematics lessons and how many different structures they form in the problems they ask about subtraction and division while teaching this lesson. In addition, the study aimed to reveal whether primary school teachers' mathematics teaching self-efficacy beliefs change according to gender, professional seniority, high school graduation areas, and the undergraduate program they graduated from. The survey research conducted the study, which was one of the non-experimental designs. The study was conducted with 202 primary school teachers. The study data were collected with the help of Personal Data Form, Subtraction and Division Problem Solving Skills Form in Different Structures, and Mathematics Teaching Self-Efficacy Beliefs Scale. As a result of the study, it was determined that the participants' beliefs in mathematics teaching self-efficacy were high, but their problem-posing skills in different structures were low. The findings revealed that the participants' mathematics teaching self-efficacy differed statistically significantly only according to their high school graduation areas. It was found that the participants' Problem posing skills in different structures did not differ considerably in terms of independent variables. One of the most striking results of the study was that the participants used only one structure in subtraction and division. Only one of the participants constructed problems for four different structures of subtraction. In addition, only one of the teachers created a problem using the new generation problem structure. The findings are remarkable in terms of teaching mathematics in primary school. The fact that the participants did not use different problem structures may cause students to have low success in both Problem-posing and problem-solving. In this context, the adequacy of the mathematics teaching course given to classroom teachers can be questioned. In addition, it may be helpful to train teachers in this regard.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Eğitim ve Öğretim, Education and Training
