4483 sayılı Kanun bağlamında memurlar ve diğer kamu görevlilerinin soruşturulması ve kovuşturulması usulü
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Bayburt Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu çalışma, kamu görevlilerinin ceza soruşturmalarına tabi tutulmasında uygulanan özel usulleri, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Söz konusu Kanun'un, kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri fiillerden dolayı doğrudan adli merciler tarafından değil, belirli idari prosedürler işletildikten sonra soruşturulabilmesini öngörmesi, hukuk devleti, eşitlik ve yargı bağımsızlığı ilkeleri açısından çeşitli tartışmaları gündeme getirmektedir. Araştırmada öncelikle kamu görevlisi ve memur kavramı, kamu görevlisinin ve memurun statüsünün hukuki niteliği ve kamu hizmetine özgü sorumluluklar değerlendirilmiştir. Devamında, memurlara özgü soruşturma usulünün Türk hukukundaki tarihsel gelişimi, normatif yapısı, mukayeseli hukuktaki yeri, uygulama örnekleri, Yargıtay ve Danıştay içtihatları ışığında soruşturma izni mekanizmasının işleyişi analiz edilmiştir. Ayrıca, bu özel usulün uygulamada yol açtığı sorunlar eleştirel bir bakışla değerlendirilmiştir. Tezde yöntem olarak doküman incelemesi ve karşılaştırmalı norm analizi tercih edilmiş, nitel bir yaklaşımla normatif hükümler ile uygulama pratiği arasındaki tutarlılık sorgulanmıştır. Çalışmanın sonunda, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun ile öngörülen özel soruşturma izni sisteminin çağdaş ceza muhakemesi ilkeleriyle bağdaşmadığı, bu sistemin tamamen kaldırılması ve kamu görevlileri hakkında soruşturma işlemlerinin doğrudan Cumhuriyet savcıları tarafından yürütülmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu araştırma, kamu görevlilerine yönelik ceza soruşturmalarında uygulanan özel usulün hem hukuki temellerini hem de fiili etkilerini irdeleyerek, adalet sisteminin tarafsızlığı ve etkililiği açısından daha uygun bir model önerisinde bulunmaktadır.
This study aims to examine the special procedures applied to the criminal investigation of public officials within the framework of Law No. 4483 on the Trial of Civil Servants and Other Public Officials. The fact that this Law stipulates that public officials can only be investigated for acts committed in the course of their duties after certain administrative procedures are followed rather than being directly subjected to judicial authorities raises various debates in terms of the principles of the rule of law, equality, and judicial independence. The research first evaluates the concepts of public official and civil servant, the legal nature of their status, and the responsibilities unique to public service. It then analyzes the historical development, normative structure, comparative legal context, practical examples, and the operation of the investigation permission mechanism in light of the jurisprudence of the Court of Cassation (Yargıtay) and the Council of State (Danıştay). Furthermore, the study critically assesses the problems caused by the implementation of this special procedure. The methodology of the thesis includes document analysis and comparative norm analysis, and it employs a qualitative approach to question the consistency between normative provisions and practical implementation. The study concludes that the special investigation permission system established by Law No. 4483 is incompatible with contemporary principles of criminal procedure law. It argues that the system should be completely abolished and that criminal investigations concerning public officials should be conducted directly by public prosecutors. By examining both the legal foundations and practical impacts of the special procedures applied to public officials, this research proposes a more suitable model for ensuring the impartiality and effectiveness of the justice system.
This study aims to examine the special procedures applied to the criminal investigation of public officials within the framework of Law No. 4483 on the Trial of Civil Servants and Other Public Officials. The fact that this Law stipulates that public officials can only be investigated for acts committed in the course of their duties after certain administrative procedures are followed rather than being directly subjected to judicial authorities raises various debates in terms of the principles of the rule of law, equality, and judicial independence. The research first evaluates the concepts of public official and civil servant, the legal nature of their status, and the responsibilities unique to public service. It then analyzes the historical development, normative structure, comparative legal context, practical examples, and the operation of the investigation permission mechanism in light of the jurisprudence of the Court of Cassation (Yargıtay) and the Council of State (Danıştay). Furthermore, the study critically assesses the problems caused by the implementation of this special procedure. The methodology of the thesis includes document analysis and comparative norm analysis, and it employs a qualitative approach to question the consistency between normative provisions and practical implementation. The study concludes that the special investigation permission system established by Law No. 4483 is incompatible with contemporary principles of criminal procedure law. It argues that the system should be completely abolished and that criminal investigations concerning public officials should be conducted directly by public prosecutors. By examining both the legal foundations and practical impacts of the special procedures applied to public officials, this research proposes a more suitable model for ensuring the impartiality and effectiveness of the justice system.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Hukuk, Law, Kamu Yönetimi
