Tefsir Geleneğinde Yedi Harf Meselesi: Taberi, İbn Atıyye, Kasımi ve Süleyman Ateş'in Mukaddimeleri Özelinde Bir Değerlendirme
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Bayburt University
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu çalışmada, Taberi, İbn Atıyye, Kasımi ve Süleyman Ateş'in tefsirlerinin mukaddimelerindeki yedi harf konusu incelenmiş ve gözden geçirilmiştir. Çalışmanın asıl hedefi, Taberi, İbn Atıyye, Kasımi ve Süleyman Ateş'in yedi harf konusuna ne kadar değindiği, bu meseleyi nasıl yorumladığı ayrıca söz konusu müfessirlerin konu hakkındaki benzerlik ve farklarını tespit etmek ve bununla ilgili yorumlarını ortaya koymaktır. Klasik ve modern dönemden seçilen dört önemli müfessirin yedi harf konusundaki bakış açıları karşılaştırılarak, bu konudaki farklı görüşlerin ortaya konması ve Kur'an'ın farklı telaffuz seçeneklerinin Kur'an-ı Kerim'in okunması ve anlaşılması üzerindeki etkisini daha iyi anlamak amaçlanmaktadır. Bu amaçla, İbn Cerir et-Taberi'nin Camiu'l-beyan an te'vil-i ayi'l-Kur'an, İbn Atıyye'nin el-Muharrerü'l-veciz fi tefsiri'l-Kitabi'l-aziz, Cemaleddin el-Kasımi'nin Me?asinü't-te?vil'i ve Süleyman Ateş'in Yüce Kur'an'ın Çağdaş Tefsiri adlı eserlerinin mukaddimelerindeki yedi harf konusu ele alınmış ve mukayese edilmiştir. Müfessirler arasında yedi harfin mahiyeti konusunda bir uzlaşı bulunmamaktadır. Taberi yedi sayısının hakiki manasına işaret ettiğini ileri sürerken, İbn Atıyye yedi harfi Arap lehçelerinin çeşitliliğiyle ilişkilendirmektedir. Kasımi, yedi sayısının belirli bir adedi ifade etmeyip, çokluk, kolaylık ve genişliği sembolize ettiğini savunmaktadır. Ateş ise bu hususta açık bir görüş bildirmemiştir. Müfessirlerin yedi harf konusundaki farklı yaklaşımlarına rağmen yedi lehçe görüşünde birleşmesi, bu yorumun tefsir geleneğindeki önemli yerini vurgulamaktadır.
This study examines and reviews the topic of the seven ahruf (readings/dialects) in the introductions of the Quranic commentaries (tafsir) by Tabari, Ibn Atiyyah, Qasimi, and Suleyman Ates. The primary goal is to determine how these four classical and modern exegetes addressed this subject, how they interpreted it, and to identify the similarities and differences in their perspectives. By comparing their viewpoints, the study aims to highlight the diverse interpretations and better understand the impact of various pronunciations on the reading and comprehension of the Quran.The research focuses on the introductions of Tabari's Jami' al-Bayan, Ibn Atiyyah's al-Muharrar al-Wajiz, Qasimi's Mahasin al-Ta'wil, and Suleyman Ates's Yuce Kur'an'in Cagdas Tefsiri.A key finding is the lack of consensus among the exegetes regarding the nature of the seven ahruf. Tabari suggests the number seven has a literal meaning, while Ibn Atiyyah connects it to the diversity of Arabic dialects. Qasimi argues that the number seven symbolizes multiplicity, ease, and breadth rather than a specific number. Ates does not offer a clear opinion on the matter. Despite these differing approaches, the exegetes' convergence on the seven-dialects view highlights its significant place in the tradition of Quranic exegesis
This study examines and reviews the topic of the seven ahruf (readings/dialects) in the introductions of the Quranic commentaries (tafsir) by Tabari, Ibn Atiyyah, Qasimi, and Suleyman Ates. The primary goal is to determine how these four classical and modern exegetes addressed this subject, how they interpreted it, and to identify the similarities and differences in their perspectives. By comparing their viewpoints, the study aims to highlight the diverse interpretations and better understand the impact of various pronunciations on the reading and comprehension of the Quran.The research focuses on the introductions of Tabari's Jami' al-Bayan, Ibn Atiyyah's al-Muharrar al-Wajiz, Qasimi's Mahasin al-Ta'wil, and Suleyman Ates's Yuce Kur'an'in Cagdas Tefsiri.A key finding is the lack of consensus among the exegetes regarding the nature of the seven ahruf. Tabari suggests the number seven has a literal meaning, while Ibn Atiyyah connects it to the diversity of Arabic dialects. Qasimi argues that the number seven symbolizes multiplicity, ease, and breadth rather than a specific number. Ates does not offer a clear opinion on the matter. Despite these differing approaches, the exegetes' convergence on the seven-dialects view highlights its significant place in the tradition of Quranic exegesis
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Recitation of the Qur'an and Qiraat, Kuran-ı Kerim Okuma ve Kıraat
Kaynak
Baberti
Baberti
Baberti
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
Sayı
22
